Badanie unaczynienia ręki jest jednym z czynników składających się na ustalenie rozpoznania oraz jest ważną wskazówką prognostyczną w odniesieniu do leczenia operacyjnego, która pozwala na przybliżoną ocenę oczekiwanego sposobu gojenia ran. Ocena jakości unaczynienia ręki wpływa tym samym na dobór metody leczenia operacyjnego, a zwłaszcza planowania cięć. Obserwacja unaczynienia ręki jest najprostszym sposobem oceny jakości krążenia obwodowego. Zwrócić uwagę nałoży na obszary zasinienia w powiązaniu z istniejącą dysfunkcją. Próba elewacyjna. Polega ona na obserwacji zabarwienia skóry ręki opuszczonej wzdłuż ciała i zmiany tego zabarwienia z chwila uniesienia ręki ku górze. Uniesienie ręki z prawidłowym unaczynieniem powoduje szybkie zapadnięcie żył bez zmiany zabarwienia skóry. Zasinienie ręki ustępujące po jej uniesieniu ku górze świadczy o umiarkowanym zastoju i dobrej drożności układu żylnego. Utrzymywanie się zasinienia podczas elewacji kończyny jest wykładnikiem trwałego zastoju żylnego. Stan taki świadczy o możliwości złego gojenia ran oraz o długotrwałych obrzękach pooperacyjnych ręki. Rozległość operacji należy więc w tych przypadkach ograniczyć do koniecznego minimum.